توضيح اين روايت اين است كه حضرت زين العابدين ( ع ) مىفرمايد : اگر احتمال بدهيد كه يك حكومت جائر و صاحب قدرتى - كه بر ظلم و ستمگرى خود متكى است - به شما شبيخون خواهد زد و حمله خواهد كرد ، شب كه فرا رسيد دائماً در فكر هستيد كه ممكن است هم اكنون عوامل اين سلطان جائر به شما شبيخون بزنند و امور را در اختيار خودگرفته ، خواستهء خود را - اعم از قتل و غارت و ايذا و . . . - كاملًا اجرا كنند . پس از آن كه حضرت اين حالت را به تصويركشيدند ؛ مىفرمايند : در اين حالت انسان چه مىكند ؟ ! آيا ديگر مىتواند در رختخواب استراحت كند ؟ ! آيا اصلًا چشمهايش به خواب مىرود ؟ ! آيا مىتواند با خيال راحت و با آرامش سر سفره بنشيند ؟ ! يا اين كه دائماً در حالت بيدارى و هوشيارى است كه مبادا بدون توجه ما به صورت غافلگيرانه شبيخون زده و ما را نابود كنند ؟ ! انسان به علّت خوف و وحشتى كه از شبيخون يك قدرت جائر دارد ، از تمامى لذّات صرف نظر مىكند و استراحت‌ها را كنار مىگذارد ، مگر آن مقدارى كه حياتش بر آن توقّف دارد . سپس حضرت مىفرمايد : وقتى انسان اين چنين از شبيخونِ يك قدرت دنيوى و يك سلطنت محدودِ مادّى وحشت دارد ، آيا در رابطه با آن كسى كه قدرت وسلطنتش نامحدود است و همه مسايل - اعمّ از حيات و ممات ، سلامت و مرض ، شفا و عدم شفا و تمامى امور - هم در اختيار اوست « 1 » مىتواند با خيال راحت

--> ( 1 ) . ( لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يُحْيى وَ يُميتُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ ) . ( حديد ، آيه 2 ) مالكيّت [ و حاكميّت ] آسمانها و زمين از آن او است ؛ زنده مىكند و مىميراند و او بر هر چيز توانا است !